วันแรกที่ฉันได้ไปสมัครเรียน ที่มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ฉันรู้สึกใจหาย

กังวลกลัวจะเรียนไม่ไหว กลัวจะเหลวไหลไม่ตั้งใจเรียน คณะที่ฉันจะ

เรียน 2 ปีแรกเรียนที่วิทยาเขตรังสิต ฉันได้ไปปรึกษาพ่อกับแม่ ว่าจะไป

เรียนอย่างไร และจะกลับอย่างไร ตอนเรียนฉันอยากที่จะอยู่หอ เพราะจะ

ได้ไม่ต้องตื่นแต่เช้า และนั่งรถเป็นเวลานานๆ แต่พ่อกับแม่ของฉันถามฉัน

ว่า ถ้าอยู๋หอแล้วจะตั้งใจเรียนไหม? จะเหลวไหลหรือเปล่า? หลังจากที่

พ่อกับแม่พูด ฉันได้เก็บเอาไปคิดทบทวน และคิดว่าฉันไม่ค่อยเป็นตัวของ

ตัวเองซักเท่าไหร่ กลัวตัวเองจะเหลวไหลตามเพื่อน ฉันจึงตัดสินใจนั่งรถ

โค๊ท จากวิทยาเขตกล้วยน้ำไทไปวิทยาเขตรังสิต ระยะเวลาเดินทาง หนึ่ง

ชั่วโมง ฉันจะได้นอนพักผ่อนบนรถก่อนถึงมหาวิทยาลัย พอถึงวันเปิด

เทอม ฉันรู้สึกไม่มั่นใจกับชุดที่ฉันใส่ ว่าฉันจะดูดีไหม จะเด๋อไปหรือเปล่า

พ่อกับแม่ของฉันบอกว่า ใส่แล้วดูโตเป็นผู้ใหญ่ และดูน่ารักดี ฉันก็เริ่มมั่น

ใจในตัวเองมากขึ้น และฉันดีใจที่ได้แต่งเครื่องแบบของมหาวิทยาลัย

กรุงเทพ เช้าวันนั้นพ่อได้ขับรถไปส่งฉันที่วิยาเขตกล้วยน้ำไท ประมาณ

เจ็ดโมงสิบห้า นักศึกษาก็ทยอยกันขึ้นรถจนเต็ม จากนั้รถก็เคลื่อนตัวสู่

วิทยาเขตรังสิต ทันทีที่ฉันลงจากรถ ฉันหยิบตารางสอนออกมาดู วิชาแรก

ฉันเรียนตึก ๒ ชั้น ๒ ห้อง ๓ ฉันเข้าไปนั่งรอ ก่อนที่อาจารย์จะมา ก็มีนัก

ศึกษาอยู่ไม่มากนัก ฉันก็เลือกที่จะนั่งหน้า เพราะกลัวเรียนไม่รู้เรื่อง หลัง

จากที่ได้เรียนหมดคาบฉันก็ได้รู้จักเพื่อนใหม่หลายคน เพื่อนๆทุกคนน่ารัก

และดีกับฉันมาก ทุกคนดูเอาใจใส่กับการเรียนดี ตอนนี้ก็ผ่านช่วงสอบมา

แล้ว ฉันกลัวกับคะแนนที่จะออกมามาก กลัวจะได้คะแนนไม่ดี แต่ว่าฉันก็

ทำเต็มที่แล้ว ดิฉันคิดว่า ไม่มีอะไรยากถ้าเราได้ลองลงมือทำ ฉันรู้สึก

ประทับใจมาก ที่ได้มาเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยกรุงเทพ บรรยากาศที่

มหาวิทยาลัยเป็นกันเองมาก เหมือนเป็นครอบครัวเดียวกันทั้งหมดเลย

ประทับใจมากค่ะ

เร่ขายฝัน - เฉลียง